Ja da var vi på gang igjen.
No har det vore lenge stille her på bloggen, men det er fordi det overhodet ikkje er stille på Tunet.
Vi har tatt imot alle sommergjestane, så no er her åtte hestar på garden. Alle storkosar seg og går godt ilag.
Og så har eg fått heim Rakel.
Snille, lille hesten min. Ho var i ein sørgeleg forfatning då vi henta ho. Tjokk og brei, segen og sliten, litt deppa og pjusken. Men etter ei god veke med kos og stell, så kvikna ho til, og no er ho i sitt gamle eg igjen.
(Og så blir det føll ut i mai ein gong.)
Nå er det berre ein ting som gjelder. Og det er selfølgeleg Hest.
Og for dei som ikkje veit det så arrangerast NM-Fjordhest på Mo i Førde. Det er vel verdt eit besøk
Vi har jo to av sorten og er glødande interesert i emnet. No er verken eg eller mannen så veldig spreke til hest at vi stiller til NM, men dette er eit av dei store hendingane om sommaren.
Og som dei fleste forstår så er det ikkje plass til ein Fjording i eit telt. (sjølv om ho er lita)
Så etter nokre gode brødskiver med syltetøy, så labba vi oss heim igjen.
Han er med som frivillig hjelper under NM-Fjorhest, og hjelper til både på kjøkkenet og som protokollbærar.
I Førde skjer det også andre ting enn hest denne veka, og det er den store Internasjonale Folkemusikkfestivalen.
Da er det eit yrande folkeliv i gatene, og alt som kan krype og gå i den lille byen er på føtene for å få med seg alt det som skjer.
På laurdagen er det opptog gjennom byen, og da tar vi fri fra NM.
Ja for nettopp å kjøyre Hest og vogn.
Stas-selen er pussa og finkleda klare.
Så då sjåast vi der